Eνότητες Αφιερώματος
A.Γενικά για την έναρξη και την πορεία της Επανάστασης του 1821
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ελληνικής επανάστασης
Συνθήκες δημιουργίας και επέκτασης των ορίων του Ελληνικού Κράτους
Φιλελληνισμός
Κύπρος και 1821
Επίλογος
 
B.Τα Δωδεκάνησα στην Εθνεγερσία του 1821
Τα Δωδεκάνησα την παραμονή της Επανάστασης του 1821
Συμμετοχή των νησιών στην Εθνεγερσία του 1821
Η Ρόδος και τα Δωδεκάνησα τον καιρό του ξεσηκωμού
 
Γ.Δωδεκανήσιοι Αγωνιστές της Επανάστασης του 1821
Συμμετοχή των Δωδεκανησίων στις Εθνοσυνελεύσεις
 
Δ. Βιογραφικά επιφανών Δωδεκανησίων Αγωνιστών του 1821
 
E. Πώς γιόρταζαν οι Δωδεκανήσιοι την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821
Η εθνική εορτή στο ελληνικό Προξενείο Ρόδου
Θλιβερό επεισόδιο στη Θεσσαλονίκη το 1929. Οι Δωδεκανήσιοι εκδιώκονται του Ναού.
Η 25ης Μαρτίου επίσημη εθνική εορτή του New Jersey των Η.Π.Α.
 
 

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821
Επιμέλεια: Νίκος Νικολάου - Αντώνης Αγγελής

Τα Δωδεκάνησα την παραμονή της Επανάστασης του 1821

Την εποχή της Εθνεγερσίας του 1821, τα σημερινά Δωδεκάνησα, ήταν γνωστά ως τα δώδεκα νησιά του συμπλέγματος των «Νότιων Σποράδων», ή «Προνομιούχα νησιά του Αρχιπελάγους», αφού διατελούσαν υπό καθεστώς ειδικών προνομίων. Ήταν τα ίδια νησιά που σήμερα αποκαλούνται Δωδεκάνησα, αλλά χωρίς τη Ρόδο και την Κω, που τις θέσεις τους έπαιρναν η Ικαρία και το Καστελλόριζο.

Ιστορικά, οι Φράγκοι, ονόμαζαν «Δουκάτο της Δωδεκανήσου», σύμπλεγμα δώδεκα νησιών μέσα στις Κυκλάδες, με πρωτεύουσα τη Νάξο.

Κι ακόμη, παλαιότερα, το «Θέμα της Δωδεκανήσου» κατά τον 10ο αιώνα, περιελάμβανε τις σημερινές Κυκλάδες και την Αστυπάλαια, ενώ η Ρόδος και άλλα νησιά ανήκαν στο θέμα των Κιβυρραιωτών, ονομασία που πήρε από τα Κίβυρρα της Παμφυλίας της Μικράς Ασίας.

Ο όρος Δωδεκάνησος, με τη σημερινή του γεωγραφική του κάλυψη, χρησιμοποιήθηκε για να δηλώσει το σύμπλεγμα των δώδεκα ελληνικών νησιών του Νοτιοανατολικού Αιγαίου, που είχε καταλάβει η Ιταλία την άνοιξη του 1912.

Στη Ρόδο και στην Κω δεν είχαν παραχωρηθεί τα ειδικά προνόμια που είχαν δοθεί στα άλλα νησιά, που πληρώνοντας έναν κατ' αποκοπήν φόρο, τον λεγόμενο «μακτού», είχαν τη δική τους αυτοδιοίκηση, τη δημογεροντία, που για τέσσερις, περίπου, αιώνες τα βοήθησε να επιβιώσουν και να προκόψουν. Τα δύο νησιά απολάμβαναν μόνο τα γενικά προνόμια που είχε παραχωρήσει σε όλους τους υπόδουλους χριστιανούς, στα 1453, ο Σουλτάνος Μωάμεθ ο Πορθητής.

Ακόμη στα νησιά αυτά υπήρχε η εξουσία του Τούρκου πασά, που ασκούσε στρατιωτική και πολιτική δικαιοδοσία. Οι εκκλησίες αποτέλεσαν πυρήνες ζωής και διατήρησης του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, για τα 390 χρόνια της δουλείας των Οθωμανών. Στην Μητρόπολη κατέφευγαν ως εθνικό κέντρο, οι Έλληνες σε κάθε περίπτωση, εθνική ή θρησκευτική αφού ο Μητροπολίτης ήταν ο Εθνάρχης των Ορθοδόξων Ελλήνων, πρόεδρος των σχολικών εφορειών, της Δημογεροντίας και του Πνευματικού δικαστηρίου.

 

NOISIS Internet Services Προστασία Προσωπικών Δεδομένων Περιορισμός Ευθύνης
Υπουργείο Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων